เสียดายคนตายไม่ได้รู้...ทำบุญแล้วทำไมยังตกยาก > All Magazine
    Search
  
31
เสียดายคนตายไม่ได้รู้...ทำบุญแล้วทำไมยังตกยาก

เสียดายคนตายไม่ได้รู้ : ดังตฤณ  
ภาพ : ภาภิชัช

ทำบุญแล้วทำไมยังตกยาก

                กรรมที่ช่วยสัตว์ด้วยจิตอนุเคราะห์

          ถาม - เคยเห็นคนตกยากแล้วมีแต่ใคร ๆ อยากช่วยเหลือ ก็นึกแปลกใจครับว่าขัดแย้งกันอยู่ คือถ้ามีกรรมแบบที่
จะได้รับความอุปถัมภ์ค้ำชู ได้รับความสงสารเห็นใจจากใคร ๆ  ก็น่าจะต้องทำบุญ    น่าจะเคยช่วยเหลือคนอื่นมามาก
แต่ทำบุญมากอย่างนั้นแล้วไฉนตกยากได้ ?    ภาพที่ขัดแย้งกันแบบนี้บางทีก็ทำให้กังขาได้ว่า   กรรมวิบากมีจริงหรือ
อย่างไรแน่
          พอเกิดเป็นมนุษย์ในแต่ละชาตินี่มีโอกาส ‘ก่อกรรม’ ที่ขัดแย้งกันได้มากไหมล่ะครับ? ลองมองไปรอบๆ ให้เห็น
ตามจริงเถอะ ตำรวจบางคนวัยหนุ่มเป็นวีรบุรุษ ที่สุดตบท้ายกลายมาเป็นนักโทษวัยชราก็มีให้เห็นแล้ว
          ผมเคยเจอมามีอยู่รายหนึ่ง มองสัตว์ในแง่ดี แต่มองคนในแง่ร้ายตลอด ผลคือกรรมทางความคิด คำพูด และการ
กระทำนั้น จะเป็นทำนองใจดีกับสัตว์ แต่ใจร้ายกับคน คงพอนึกออกนะครับ เหมือนอย่างที่นานมาแล้วมีเพลงเพลงหนึ่ง
บอกว่าทำบุญกับคนไม่เคยขึ้น น้อยใจเลยหันไปทำคุณกับหมาแทน
          อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับปม     อันสลับซับซ้อนของแต่ละราย   น่าเห็นใจและว่ากันไม่ได้ครับ    เกิดมาด้วยความไม่รู้ ทำ ๆ
อะไรกันไปด้วยความไม่รู้เป็นพื้นยืนกว่าพระพุทธเจ้าจะอุบัติกว่าจะมีโอกาสเงี่ยหูสดับฟังการชี้ถูกผิดจากพระองค์ท่าน
แต่ละคนต่างก็ต้องเคยหลงก่อบาปเป็นวรรคเป็นเวร ย่ำแย่กันถ้วนหน้า ไม่มีใครพลาดพลั้งน้อยหน้าไปกว่ากัน
          แม้เห็นชีวิตจริง  หรือความเป็นไปได้จริงของชีวิตกันจะจะด้วยตาเปล่า    ว่าคนเรากลับไปกลับมา เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
กันเป็นส่วนใหญ่     แต่เราก็มักจะทึกทักสร้างภาพในอุดมคติ     ว่าคนดีย่อมทำกรรมดีได้อย่างเดียว    คนชั่วย่อมทำ
กรรมชั่ว
ได้อย่างเดียว หรืออีกนัยหนึ่งคือคนทำกรรมดีน่าจะต้องเป็นคนดีเสมอไป   คนทำกรรมชั่วน่าจะต้องเป็นคนชั่ว
เสมอไป
          ความจริงอันเป็นที่สุดก็คือไม่มีใครชั่วจริงตลอดไป    ไม่มีใครดีจริงตลอดกาล    จะมีก็แต่คนหลงผิด คนไม่รู้แจ้ง
แทงตลอดในกฎแห่งกรรมวิบากเท่านั้น
          เมื่อไม่รู้ก็ออกอาการหลงไปตามผัสสะ ผัสสะดีมาก็อยากดีตอบ    ผัสสะร้ายมาก็อยากร้ายตอบ เรื่องของเรื่องคือ
เราไม่รู้หรอกว่าที่ดี ๆ ร้าย ๆ ไปแต่ละครั้งนั้น เจอปังตอ เจอของแข็งเข้าให้กี่ครั้ง
          ทำความเข้าใจด้วยจุดนี้น่าจะคลายความกังขา     หญิงชายหลายคนรักสัตว์   เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ดีมีสุข เวลาป้อนข้าว
ป้อนน้ำกับมือก็ทำด้วยอาการอ่อนน้อม มีจิตคิดอนุเคราะห์เต็มเปี่ยม ผลที่ทำแม้เพียงกับสัตว์เดรัจฉานจิตวิญญาณตก
อยู่ในอบายภูมิ ก็จะได้ดีมีกุศลวิบากติดตัวไป    คือจะเป็นผู้อยู่ดีกินดี  ไปไหนใครเห็นก็อยากให้การอุปถัมภ์ ดูอ่อนโยน
น่ารัก น่าหยิบยื่นข้าวของเงินทองให้ หวังว่าคุณคงเคยเจอคนประเภทนี้ พวกเขาจะมีแม่เหล็กดึงดูดใจ   และดึงดูดข้าว
ของจากเราไปง่ายๆอาจไม่ต้องเปลืองแรงเอ่ยขอเลยด้วยซ้ำนี่แหละผลของกรรมที่เคยช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย
ด้วยจิตอนุเคราะห์อย่างสม่ำเสมอ

                                         กรรมที่เคยช่วยสัตว์ด้วยจิตอนุเคราะห์

        คราวนี้คนคนเดียวกันนี่แหละครับ พอเงยหน้าขึ้นมาจากสัตว์ เห็นมนุษย์ด้วยกันเข้า จิตก็อาจเปลี่ยนไปเป็นอีกแบบ
เขาเดินมาหาก็นึกระแวงไว้ก่อนว่านี่กะจะเอาอะไรจากเราแล้วเราจะได้เปรียบหรือเสียเปรียบ เราจะโดนต้มเอาซึ่งๆหน้า
หรือไม่ ฯลฯ
          ด้วยความคิดหวาดวิตกชนิดนี้ อาจเป็นเพราะโดนมาเยอะ ในที่สุดก็อาจจะถือสุภาษิตชกก่อนได้เปรียบ คือเขา
จะเอาอะไรจากเราหรือเปล่าไม่สนรู้แต่ว่าเราจะฉกเอาจากเขาก่อนล่ะนี่แหละครับ เห็นสัตว์ทำหน้าน่าสงสารก็สงสารมัน
เห็นคนทำหน้าน่าหมั่นไส้ก็หมั่นไส้เขา ปรากฏอยู่ทั่วไป
       ถ้าหมั่นไส้คนแล้วคุณไปทำร้ายคน หรือไปโกงคน หรือทำให้คนตกระกำลำบาก เมื่อเกิดใหม่คุณก็ต้องโดนทำร้าย
หรือโดนโกง หรือหมดเนื้อหมดตัว ระหกระเหเร่ร่อน       สถานการณ์จะหนักเบาเพียงใดขึ้นอยู่กับความแรงของเจตนา
ของคุณ รวมกับระดับคุณธรรมของคนที่คุณไปเล่นเขาไว้ พูดง่าย ๆ ว่าเจอกระทงหนักก่อน
          แต่ด้วย   กรรมที่คุณเคยช่วยสัตว์ด้วยจิตอนุเคราะห์      ก็อาจตามมาช้อนรับไว้ไม่ให้ตกเตี้ยติดดินเต็ม ๆ   ตัว
ชะตากรรม  อาจซัดพาคุณไปเจอคนใจดี     เห็นหน้าคุณแล้วเมตตาเอ็นดู    อยากช่วยขนาดควักกระเป๋าสตางค์หยิบเงิน
เป็นฟ่อนให้เดี๋ยวนั้น นี่เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในอดีต ปัจจุบัน และจะไม่ยุติลงในอนาคต
          พวกที่มีกรรมดำและกรรมขาวตัดกันอย่างรุนแรงในตัวคนเดียวนั้น ไม่ค่อยหาได้ง่ายๆ บุคคลประเภทนี้เวลาสุข
ก็สุขจริง แต่เวลาทุกข์ก็ทุกข์ปางตายและมักสับสนกับชีวิต เพราะเสวยผลสุดโต่งสองด้านของชีวิตจนมึนงง แทบไม่
อยากเชื่อว่าเหตุใดชีวิตผกผันกันได้ขนาดนั้น
          คนส่วนใหญ่มีกรรมดำและกรรมขาวปนกันมั่ว  ๆ    แต่ไม่ได้ตัดกันรุนแรงมากนัก เช่นมีเมตตากับสัตว์ปานกลาง
คือไม่ถึงกับค้อมตัวลงไปป้อนข้าวป้อนน้ำให้มันกับมือ ไม่ถึงกับหาของดีเลิศมาปรนเปรอพวกมัน ไม่ถึงกับจับหมาแมว
จรจัดที่ป่วยไข้ส่งสัตวแพทย์ และขณะเดียวกันก็มีความหมั่นไส้มนุษย์ด้วยกันเพียงปานกลาง    คือไม่ถึงกับเห็นมนุษย์
แล้วระแวงไปหมด ไม่ถึงกับคิดฉกชิงฉ้อฉลใคร ไม่ถึงกับคุมแค้นขนาดเอาคืนคนทำร้ายเป็นสิบเท่า
        สรุปคือถ้ามองโลกตาเปล่า เห็นตามจริงว่าคนเราก่อกรรมอันขัดแย้งได้ ก็ต้องมีสิทธิ์รับผลกรรมอันขัดแย้งสุดโต่ง
คนละขั้วได้เป็นธรรมดาเช่นกัน ไม่น่าคลางแคลงกฎแห่งกรรมวิบากแต่อย่างใดเลยครับ

 

Comments

There are currently no comments, be the first to post one.

Post Comment

Name (required)

Email (required)

Website

Enter the code shown above in the box below

 


                             

 
Copyright © 2007 by All Magazine   |  Login | 



);